Column: Lantaarns verlichtten Het Hof dickensiaans, alleen de sneeuw ontbrak

Tekening van de doorgang van Het Hof naar de Voorstraat, rond 1835.

Tekening van de doorgang van Het Hof naar de Voorstraat, rond 1835.

Vorige week rondde ik de cursus Historisch huizenonderzoek in Dordrecht af in Documentatie- en kenniscentrum Augustijnenhof. Sommige medecursisten wonen zelf in een historisch huis. Zij leerden hoe je met de teletijdmachine die Illustre Dordracum heet, eeuwen terug kon naar de eerste bewoner of zelfs het kale stuk grond dat maten kende als palm, duim, roede of bunder. (Ja, ja, ik heb opgelet!)
Bevlogen cursusleider Jan Willem Boezeman loodste ons in vijf avonden door digitale archieven waarbij we gebruik maakten van prozaïsch opgestelde pc’s in een mooie ruimte vol oude sfeer terwijl buiten lantaarns brandden die Het Hof dickensiaans verlichtten. Alleen de sneeuw ontbrak.
Zelf woon ik in een, ook tamelijk prozaïsch, appartementencomplex. Ik had de Spuiboulevard buiten de stadsmuur kunnen onderzoeken, maar ik was er om inspiratie op te doen voor het schrijven van een nieuw boek, fictie of non-fictie. Daarin werd ik niet teleurgesteld. Het leukst waren de ontdekkingen aan de hand van Boezemans eigen huis aan de Nieuwe Haven, dat nu te koop staat.
Als vroeger iemand thuis overleed, kwam de notaris die bij de voordeur begon met de boedelbeschrijving. Eeuwenoude boedellijsten voerden me door huizen. Familie en personeel gingen voor me leven.
In de napoleontische tijd werd overal belasting over geheven, zelfs op het bezit van gepoederde pruiken. Als ik u nu vertel dat mijn echtgenoot kapper is, dan begrijpt u dat ik een boek voel opkomen.

Categorie: columns, Geen categorie

1 reactie

Reageer